حافظ اسرار الهی کس نمی داند خموش ......... از که می پرسی که دور روزگاران را چه شد ؟

Iran, 2000–1000 b.c.

Cylinder seal and modern impression: worshipper before a seated ruler or deity; seated female under a grape arbor, early 2nd millennium B.C.; Old Elamite period
Iran
Serpentine; H. 1 1/4 in. (3.2 cm)
Purchase, Howard Phipps Foundation Gift, 1987 (1987.343)

One version of the Mesopotamian presentation scene, showing a figure standing directly before the king, has been transformed into a distinctly Elamite image on this seal. Two seated figures are depicted with their right (in the impression) arms extended, holding cups; before them stands a male figure in a long robe next to a table. While the first seated figure, probably the ruler, wears a wrapped robe and sits on a throne, the second, perhaps his queen, is enveloped in a wide, flounced garment and is elevated on a platform beneath an overhanging vine. In the field are a crescent and a spade or dagger.

Roundel with the head of a "hero" surrounded by caprids, 14th century B.C.; Middle Elamite period
Southwestern Iran
Bitumen, traces of silver and gold foil; H. 3 5/8 in. (9.2 cm)
Gift of Norbert Schimmel Trust, 1989 (1989.281.24)

This roundel, carved out of bitumen, was originally overlaid with silver and gold foil. Finely incised in the center is the head of a hero figure with long hair parted down the middle, ending in three curls on each side. The figure is separated from a row of seven recumbentt rams by a double rope-pattern band. The outer border is the same rope-pattern. The roundel would have been attached to another object as a decorative element. Several similar roundels were excavated at the Middle Elamite sites of Haft Tepe (ancient Kabnak) and Susa. The style of the hero's face and delineation of his features are seen in Elamite art as well.

Helmet with divine figures beneath a bird with outstretched wings, 14th century B.C.; Middle Elamite period
Southwestern Iran
Bronze; gold foil over bitumen; H. 6 1/2 in. (16.5 cm)
Fletcher Fund, 1963 (63.74)

This example of military headgear is elaborately decorated with three figures on the front. The central one is a male water deity who holds a flowing vase at his chest. He has a multiple horned crown, a beard, curled hair, and a mountainlike or scale pattern on the lower body like the one on the background. The top of the garment crisscrosses his chest. He is flanked by two female deities with horned crowns who hold their hands up in supplication. Their robes are flounced and they wear necklaces and bracelets. Hovering over the figures is a raptor-like bird with carefully delineated feathers. At the back is a decorated tube that may have held an actual feather plume. All of these elements were carved from bitumen and overlaid with silver and then gold foil with incised decoration, a technique that, along with the style and types of the figures, point to Elam as the source. The water god might be either the Elamite Inshushinak or Napirisha, similar to Ea, the Mesopotamian god of the sweet waters.

Such a helmet would have been worn by a warrior of high rank, and perhaps on special occasions rather than in actual battle. The representations of protective and important deities could certainly have been apotropaic for the wearer.

Standard top, late 2nd millennium B.C.; Middle Elamite period
Southwestern Iran
Bronze; H. 11 3/4 in. (29.8 cm)
Harris Brisbane Dick Fund, 1957 (57.13.1)

One of a pair, this cast bronze element was attached to a pole by the curved tang at the bottom. A hollow ring with ropelike ridges and incised rosettes in between is surmounted by a solid-cast striding male figure wearing a knee-length belted garment and boots with upturned toes. A snake supports his front foot. He holds an object, possibly an animal, at his chest while raising the other hand in a gesture of supplication. He has both a mustache and beard, and his hair projects slightly at the front. He is flanked by two solid recumbent horned animals whose haunches are attacked by crouching dogs. The style of the male figure and the snake point to Elam as the place of manufacture. The meaning of such an unusual composition is not known, but similar male figures are found among Elamite votive images.

IRAN, 8000–2000 b.c.

Storage jar decorated with mountain goats, early 4th millennium B.C.; Chalcolithic period, Sialk III 7 type
Central Iran
Ceramic, paint; H. 20 7/8 in. (53 cm)
Purchase, Joseph Pulitzer Bequest, 1959 (59.52)

Traditions of making painted pottery flourished in agricultural villages and nomad camps throughout the Near East by the Late Neolithic period of the seventh millennium B.C. These early ceramics were made by hand in a variety of techniques, including coil, mold, and slab construction, and served as cooking, serving, and storage vessels.

This large storage jar is a masterpiece of early pottery making. Produced in the early fourth millennium B.C. on the Iranian plateau, in a style known from excavations at the site of Tepe Sialk, it is a large buff-colored jar painted with dark brown designs. The geometric decoration on the upper portion of the vessel divides it into three panels. In each of these panels is the stylized image of an ibex shown in right profile, highlighting the great arch of its exaggerated horns. The ibex was the most common motif in prehistoric ceramics of highland Iran, perhaps because of its symbolic significance as prey to hunters.

Kneeling bull holding a spouted vessel, 3100–2900 B.C.; Proto-Elamite period
Southwestern Iran
Silver; H. 6 3/8 in. (16.3 cm)
Purchase, Joseph Pulitzer Bequest, 1966 (66.173)

Soon after the political transformations of the Uruk period in southern Mesopotamia, similar innovations—includin g writing and cylinder seals, the mass production of standardized ceramics, and a figural art style—developed around the city of Susa in southwestern Iran, an area in which the predominant language was Elamite. While most of these innovations were adapted from Mesopotamian examples, they took on distinctive Elamite characteristics in Iran.

This small silver bull, clothed in a garment decorated with a stepped pattern and holding a spouted vessel, shows a curious blend of human and animal traits. The large neck meets distinctly human shoulders, which taper into arms that end in hooves. Representations of animals in human postures were common in Proto-Elamite art, possibly as symbols of natural forces but just as likely as protagonists in myths or fables. The function of this small masterpiece remains uncertain. Traces of cloth found affixed to the figure suggest that it was intentionally buried, perhaps as part of a ritual or ceremony.

Head of a ruler, ca. 2300–2000 B.C.
Iran or Mesopotamia
Arsenical copper; H. 13 1/2 in. (34.3 cm)
Rogers Fund, 1947 (47.100.80)

During the later third millennium B.C., successive territorial empires ruled Mesopotamia. The first—the Akkadian empire (2350–2150 B.C.)—was centered at Agade, a city still not located by archaeologists but probably near modern Baghdad. The Akkadian language of this empire was a Semitic language that differed greatly from Sumerian, which previously had been the predominant language of Mesopotamia. In addition to its political and economic innovations in administering a large territory, the Akkadian court produced innovative art in a powerful and naturalistic style. This magnificent head portrays a king of the late third millennium B.C. Its heavy-lidded eyes, prominent but unexaggerated nose, full lips, and enlarged ears all suggest a portrait of an actual person. While the date and place of manufacture of this piece have been much debated, its apparent similarity to the magificent bronze head found at Nineveh makes a late third millennium date most likely. The headdress, however, is similar to that of later Middle Elamite small figurines found at Susa, one of gold and the other of silver. The eyes, eyebrows and nose also seem to render a related ethnic type. In the case of the copper head, the statue may have been made for an Iranian ruler. The head is cast almost solid (making it extremely heavy); a dowel hole at the base would have served to join it to a body or other support, most likely for display in a temple setting.

Chlorite vase with overlapping pattern and three bands of palm trees, ca. 2700–2350 B.C.
Gulf region or southern Iran
Chlorite; H. 9 1/4 in. (23.5 cm)
Gift of J. Pierpont Morgan, 1917 (17.190.106)

Vessels carved of a gray-green stone in what is called the "Intercultural Style" were made in the greater Gulf area as well as in southern Iran. At the site of Tepe Yahya in Iran, workshops were found with vessels and the raw materials—chlorite or steatite—for their manufacture, dating to the mid-third millennium B.C. The stones were available in the nearby hills. Fragments of containers were also found at sites in the Gulf area. Vessels decorated in this style were found across the ancient Near East from Syria to the Indus Valley, evidence of the flourishing long-distance trade of the times.

This piece has a tall shape with flaring rim and is carved in alternating bands of an overlapping mountainlike pattern and date palm trees. The repertoire of motifs of the "Intercultural Style" includes vegetal, architectural, and abstract or naturalistic representations of people and animals.

Many excavated examples have been found in palaces and temples or in graves of the privileged classes in major urban centers, including Sumerian (Early Dynastic) Mesopotamia. The vessels may also have been valuable for their contents.

Iran, 1000 b.c.–1 a.d.

Cup with a frieze of gazelles, early 1st millennium B.C.
Northwestern Iran, Capsian region
Gold; H. 2 9/16 in. (6.5 cm)
Rogers Fund, 1962 (62.84)

A number of cups similar to this one have been found in the excavation of the rich burials at Marlik, a site southwest of the Caspian Sea in northern Iran.

On the body of the cup, four gazelles, framed horizontally by guilloche bands, walk in procession to the left. Their bodies are rendered in repoussé and are detailed with finely chased lines to indicate hair and musculature. The projecting heads were made separately, as were the ears and horns, and were fastened invisibly in place by a colloid hard-soldering, a process much practiced in Iran involving glue and copper salt. The hooves and eyes are indented, probably to receive inlays.

Spouted jar and stand, 9th century B.C.; Iron Age II
Excavated at Hasanlu cemetery, northwestern Iran
Ceramic; H. 8 1/2 in. (21.7 cm)
Rogers Fund, 1960 (60.20.15)

Hasanlu in northwestern Iran is best known as the site of a citadel that flourished for centuries before it was destroyed in about 800 B.C, most likely by an army from Urartu in eastern Turkey. Thousands of artifacts of terracotta, bronze, iron, gold, silver, and ivory were recovered from monumental buildings, which were characterized by an elaborate entrance and a large central hall with columns and bases that might have supported thrones.

This typical gray ware jar on a stand was found in one of the burials in the cemetery of Hasanlu. The bodies of such vessels are often fluted, quadrooned, or decorated with grooves. The handles are frequently raised higher than the vessel rim with a thumb rest like modern beer mugs. Such vessels are found only at Hasanlu burials but may also have served as objects of daily use.

Lion head terminal, Iron Age II, 9th century B.C.
Northwestern Iran; Excavated at Hasanlu
Bronze; 4.8 x 2.17 in. (12.19 x 5.51 cm)
Rogers Fund, 1963 (63.109.1)

This powerful snarling lion has a slightly protruding tongue. The animal's muzzle is wrinkled and solid spheres form the eyes. The object is one of a pair (its partner is in Tehran). It is cast solid in the form of a lion's head, with a hollow cylindrical neck with four openings near the base and a solid tang below. When excavated, no other object or material was found near the pair to give a clue to their function, although they may have been placed on an article of furniture, perhaps at the top of the uprights of a chair.

Pin with recumbent lion, Iron Age II, 9th century B.C.
Northwestern Iran; Excavated at Hasanlu
Bronze; 2.28 x 5 in. (5.79 x 12.7 cm)
Purchase, Mrs. Constantine Sidamon-Eristoff Gift, 1961 (61.100.10)

One of the most characteristic objects from Hasanlu is the so-called lion pin. Over sixty have been excavated at the site, most in Burned Building II, where they are associated—in groups of one, two, or three—with the many skeletons of individuals killed within the building at the time of its destruction. The pin, presumably used to fasten a garment, is a solid bronze reclining lion with the front paws extended and joined at the rear to an iron pin. A bronze chain attached to a loop created by a curve in the tail held the pin securely to the garment. The lion pins found at Hasanlu vary in size and weight as well as in decorative details. This example has a long mane running the length of its back. An upward curling tongue protrudes from its wide gaping mouth, and globular eyes are set on either side of its flattened head.

Bird handles from a bowl or basin, Iron Age II, 9th century B.C.
Northwestern Iran; Excavated at Hasanlu
Bronze; 4.25 x 3.94 in. (10.8 x 10.01 cm)
Purchase, Mrs. Constantine Sidamon-Eristoff Gift, 1961 (61.100.3a,b)

These handles were once fixed, each by three rivets, to a hammered bronze shallow bowl or basin. They are in the form of stylized long-necked birds with outstretched wings and tail; a fixed rectangular handle rises from the wing tips. Each bird head, which faced out from the bowl, projects slightly forward, with a herringbone pattern on the beak and neck, and the eyes etched in simple concentric circles. The wings and tails are decorated by incised herringbone patterns to suggest separate feathers. Such bird-head protome attachments are represented in Near Eastern art in the round on buckets and cauldrons as well as on bowls and basins. They were popular in Assyria and Iran during the ninth and eighth centuries B.C.

Standard top, 8th–7th century B.C.
Luristan, western Iran
Bronze; H. 6 1/2 in. (16.5 cm)
Gift of Laura White and Fred Randolph, 1996 (1996.82.1)

In the early first millennium B.C., inhabitants of the mountainous region of western Iran known today as Luristan manufactured an astonishing variety of bronze objects, including weapons, standards, jewelry, horse ornaments, and vessels, most of which have been recovered from cemeteries. The nature of the society, economy, and language that produced these bronzes is not known with certainty but they may have been predominantly nomadic.

This standard top would have been joined to a pole or other support. It is not certain how such a standard would have been used, but it may be significant that the very few examples of this type excavated have been found only in graves. The object depicts a scene of long-standing significance in ancient Near Eastern art, that of the "master of animals." The man holds in each hand the throat of a demonic creature, while human and bird heads appear below.

Relief: two servants bearing food and drink, 358–338 B.C.; Achaemenid period, reign of Artaxerxes III
Excavated at Persepolis, southwestern Iran
Limestone; H. 34 1/16 in. (86.5 cm)
Harris Brisbane Dick Fund, 1934 (34.158)

The monumental art and architecture of the Achaemenid period are best exemplified by the ruins of Persepolis, the large ceremonial capital of the empire originally built by Darius I (r. 522–486 B.C.) and expanded by his successors. Persepolis is located thirty miles northeast of Shiraz in the southwest Iranian province of Fars. There, the Hall of One Hundred Columns and the Throne Room of Darius and Xerxes exhibit characteristic features of Achaemenid architecture— large square rooms, the ceilings of which are supported by many columns. Some of the columns in the Throne Room have been reconstructed and stand more than sixty-five feet high. The column capitals were decorated with the foreparts of bulls, lions, and griffins carved in the round.

Most characteristic of Achaemenid sculpture are the slabs carved in low relief that decorate the various stairways leading to the ceremonial buildings. Representations of hundreds of alternating Persian and Median servants bringing food and drink for a royal feast are on the walls of several palace stairways at Persepolis. This relief fragment depicts a Persian mounting a stairway and holding a heavy water- or wineskin on a tray. Ahead of him on the top step is an armed Median holding a covered vessel. The form of the skin container and the size and style of the figures suggest that the relief derives from the time of Artaxerxes III (r. 358–338 B.C.) and adorned either the restored Palace of Darius or that called Palace H.

Belt or harness ornament with an eagle and its prey, 1st century B.C.–1st century A.D.; Parthian period
Iran
Gold inlaid with turquoise; W. 3 5/16 in. (8.4 cm)
Gift of J. Pierpont Morgan, 1917 (17.190.2055)

This solid gold ornament is in the form of a roundel with two projecting elements that have slots for the attachment of a strap. The rim of the roundel, consisting of eighteen thumbnail-shaped cells for turquoise inlay in the manner of some Sarmatian roundels, frames the openwork figure of an eagle in high relief. Grasping a small, crouching animal in its talons, the bird perches in three-quarter view, facing right, with its chest extended and the rest of its body receding into the background. Its wings are outspread, the one on the left seen emerging from behind the swelling of the chest and the one on the right receding into the back plane. The body and legs carry ridges and linear patterning to suggest the texture of feathers. The bird's head is in profile, with a cell for the prominent ear, a protrusion at the eye area, a curved beak, and a downcurved line for the mouth. The entire figure is worked in the round, although the back is distorted and not as carefully finished as the front.

The eagle's prey has been variously identified as an antelope, a goat, and a hare. Turquoise is inlaid in its large ear and in several places on its body. The tabs on either side of the roundel have cells for inlays at the corners in the form of debased acanthus leaves.

This piece is one of a pair; its mate, in the British Museum, London, depicts an eagle facing the opposite way. It was thought by Ernst Herzfeld to be part of a treasure found in 1910–11 in a chamber tomb near Nihavend in Iran. Herzfeld speculated that this trove had belonged to an aristocratic Parthian family and had originally included a group of Roman gold coins of the first to second century A.D. that surfaced independently in modern times. Another related piece of jewelry, found in excavations at Dalverzin Tepe in Iran, can be dated archaeologically to the first century A.D.

+ نوشته شده در شنبه بیست و ششم خرداد 1386ساعت 17:59 توسط ذکریا آقاپور |

خط شناسي

دستخط هركس اسرار نهفته اي را در مورد شخصيت او آشكار مي كند.

تحليل دستخط هرفرد مي تواند بيش از 100 خصوصيت از شخصيت او را براي ما معرفي كند
و ما مي توانيم نكات مهمي را در مورد خصوصيات فرد و روابط شخصي و روابط شغلي وي دريابيم.

ميخواهيد به برخي از حقايقي كه در دستخط شما نهفته ، آگاهي يابيد؟!?

ما در اين مورد به شما كمك كرده ايم:

دستخط و نوع واكنش فرد در قبال مسايل مختلف زندگي

ميزان شيب دستخط هركس، نشاندهنده نوع واكنش عاطفي فرد در موقعيتهاي عاطفي است.

هر قدر دستخط شما به سمت راست يا چپ متمايل باشد ( شكل 1 و 2 ) ، واكنش شما در قبال مسايل زندگي، عاطفي تر است. يعني: ? شما تحت فرمان قلب خود هستيد?. و اگر دستخط شما حالت عمودي دارد (شكل3) ، واكنش هاي شما بيشتر منطقي و عقلاني است. يعني معمولاً براساس حقايق، اطلاعات و منطق، واكنش نشان مي دهيد و واكنش شما در قبال مسايل مختلف زندگي، كمتر جنبه احساسي دارد. يعني: ? شما تحت فرمان مغز خود هستيد?.

دستخط و شيوه تفكر

مردم به روشهاي مختلفي مي انديشند. شما چطور!؟? آيا درك بسيار سريعي داريد و قبل از آنكه توضيح گوينده راجع به مسئله اي به پايان برسد، منظور وي را به خوبي در مي يابيد و يا خير، در اين زمينه كندتريد و بايد با دقت بيشتري به مطالب توجه كنيد و دير به نتيجه گيري مي پردازيد؟

نحوه نوشتن حروف m و n بيانگر روش تفكر شماست ( در زبان فارسي، احتمالاً طرز نوشتن حروف دندانه دار مثل ? س ? و ?ش ? و غيره مي تواند روش تفكر شخص را نشان دهد).

اگر شما حروف m و n را بصورت نوك تيز مي نويسيد كه شبيه w و u مي شود( شكل 4 )، شما فردي سريع الانتقال هستيد كه مسايل را خيلي زود درك مي كند. اما اگر حروف m و n را به شكل قوس دار مي نويسيد (شكل 5) ، شما فردي دقيقتر هستيد ولي سرعت درك كمتري داريد.

دستخط و قدرت تجزيه و تحليل فرد

اگر شما حروف m و n را بصورت خطوطي شكسته مي نويسيد ( شكل6)، بطوري كه در بين دندانه ها، حرف v كوچكي ايجاد مي شود، شما از قدرت تحليل خوبي برخورداريد. اما اگر دندانه هاي حروف m و n را قوس دار مي نويسيد (مثل دستخط بچه هاي ابتدايي)، در زمينه تجزيه و تحليل مسايل ضعيف هستيد (شكل7).

دستخط و رك گويي شخص

اگر در زندگي شخصي رك گو و صريح هستيد و براي طرح يك موضوع اصلاً طفره نمي رويد و زياد به مقدمه چيني نمي پردازيد، شما معمولاً نخستين حرف از هركلمه را از بالاي خط تراز، نمي نويسيد(شكل8). اما اگر نخستين حرف از هر كلمه را از روي خط تراز شروع مي كنيد (شكل9) ، شما فردي هستيد كه در رفتار و گفتار خود حاشيه مي رويد و حرفتان را رك و صريح بيان نمي كنيد. مثلاً ابتدا از وضعيت آب و هوا مي گوييد، بعد راجع به بازي فوتبال شب قبل صحبت مي كنيد و بعد شروع به گفتن حرف مورد نظرخود مي نماييد.

اكنون شما چه فكر مي كنيد!؟. . .

اكنون شما فكر مي كنيد، فردي كه تحت فرمان مغز خويش است، مطالب را سريع درك مي كند، تحليل گر است و رك گو مي باشد، با فردي كه تحت فرمان قلب خويش است، مطالب را بطور آهسته تر و دقت و توجه بيشتري درك مي كند، چندان تحليل گر نيست و در گفتار و كردار خود، مستقيم به سر اصل مطلب نمي رود، آيا اين دو نفر مي توانند با هم دوست شوند، ازدواج كنند و سازگاري داشته باشند!؟?

البته من ! فكر ميكنم، شناخت ، درك، معتبر شمردن و احترام گذاشتن به تفاوتهاي يكديگر، مي تواند مسيري طولاني به سمت سازگاري و توافق دو نفر باشد و تحليل دستخط افراد، نه مانع سازگاري و به تفاهم رسيدن آنها باهم ، بلكه كمكي در راه تشخيص و درك تفاوتهاي آنان جهت سعي در به تفاهم رسيدن آنها باشد.

+ نوشته شده در یکشنبه سیزدهم خرداد 1386ساعت 20:30 توسط ذکریا آقاپور |

ملاقات با خدا

ملاقات با خداوند

ظهر یک روز سردزمستانی وقتی امیلی به خانه برگشت پشت در

پاکت نامه ای رادیدکه نه تمبری داشت و نه مهر اداره پست روی آن

بود.فقط نام و آدرسش روی پاکت نوشته شده بود.
او با تعجب پاکت را باز کرد ونامه داخلی آن را خواند:
امیلی عزیز:
عصر امروز به خانه ی تو می آیم تا تو را ملاقات کنم
باعشق خدا

امیلی همان طور که بادست های لرزان نامه را روری میز می گذاشت با خود فکرکرد که چرا خدا می خواهد او را ملاقات کند ؟

او که آدم مهمی نبود در همین فکرها بود که ناگهان کابینت خالی آشپزخانه را به یاد آورد و با خود گفت: من که چیزی برای پذیرایی ندارم پس نگاهی به کیف پولش انداخت او فقط 5دلارو 40سنت داشت بااین حال به سمت فروشگاه بیرون آمد برف به شدت در حال بارش بود و اوعجله داشت تا زود به خانه برسد و عصرانه را حاضر کند
در راه برگشت زن و مرد فقیری به امیل گفتتند خانم ما خانه و پولی نداریم بسیار سردمان است و گرسنه هستیم آیا امکان دارد به ما کمکی کنید ؟
امیلی جواب دارد متاسفم من دیگر پولی ندارم و این نان ها را هم برای مهمانم خریده ام . مرد گفت بسیار خوب خانم متشکرم و بعد دستش را روی شانه ی همسر گذاشت وبه حرکت ادامه دادند

همان طور که مرد و زن فقیر در حال دور شدن بودند امیلی درد شدیدی را در قلبش احساس کرد به سرعت دنبال آنها دوید آقا ، خانم خواهش می کنم صبر کنید وقتی امیلی به زن و مرد فقیر رسید سبد غذا را به آنها داد و بعد کتش را در آوردو روی شانه های زن انداخت مرد از او تشکر کرد و برایش دعا کرد.

وقتی امیلی به خانه رسید یک لحظه ناراحت شد. چون خدا می خواست به ملافاتش بیاید واو دیگر چیزی برای پذیرایی از خدا نداشت همان طور که در را باز می کرد پاکت نامه دیگری را روی زمین دید نامه را برداشت و باز کرد
امیلی عزیز
از پذیرایی خوب و کت زیبایت متشکرم
با عشق خدا

خوشبخت ترين فرد كسي است كه بيش از همه سعي كند ديگران را خوشبخت سازد.. اشو زرتشت

+ نوشته شده در پنجشنبه دهم خرداد 1386ساعت 20:50 توسط ذکریا آقاپور |

کهنترین نقاشی متحرک جهان به نمایش درمیآید

کهنترین نقاشی متحرک جهان به نمایش درمیآید

جام متحرک شهر سوخته در میان «گزیده‌ای از ده‌هزار سال تمدن و هنر ایران» به نمایش عمومی‌ در می‌آید.

نخستین تصاویر متحرک جهان با 5 هزار سال قدمت به همراه بیش از 150 شی‌ منحصر به فرد از 7 خرداد در نمایشگاه گزیده‌ای از ده هزار سال تمدن و فرهنگ ایران به نمایش در می‌آید‌.

محمد رضا کارگر مدیر موزهی ملی ایران با بیان این مطلب که جام متحرک شهر سوخته در میان آثار انتخاب شده برای نمایشگاه «گزیده‌ای از ده‌هزار سال تمدن و هنر ایران» قرار دارد؛ گفت : «در انتخاب اشیای این نمایشگاه سعی شده است آثاری انتخاب شود که ویژگی‌های منحصر به فرد داشته باشند و جنبه زیبایی شناختی آنها نیز مورد نظر قرار گیرد. از سوی دیگر تا کنون نیز به طور عمومی به نمایش در نیامده باشند. جام سفالین متحرک شهر سوخته نیز یکی از این اشیا است.»

سال 1983میلادی باستان شناسان ایتالیایی حاضر در شهر سوخته به هنگام کاوش در گوری 5 هزار ساله، جامی را پیدا کردند که نقش یک بز همراه با تصویر یک درخت روی آن دیده می‌شود. باستان شناسان پس از بررسی این شی دریافتند نقش موجود بر آن برخلاف دیگر آثار به دست آمده از محوطه‌های تاریخی شهر سوخته، تکراری هدفمند دارد، به گونه‌ای که حرکت بز به سوی درخت را نشان میدهد.
هنرمند نقاشی که جام سفالین را بوم نقاشی خود قرار داده، توانسته‌ است در 5 حرکت، بزی را طراحی کند که به سمت درخت حرکت و از برگ آن تغذیه میکند. در سفال‌های «شهر سوخته»، که از متمدن‌ترین و پیشرفته‌ترین تمدن‌های باستانی در پنج هزار سال پیش است، نقش بز و ماهی بیش از هر نقش دیگری دیده می‌شود. ساکنان این منطقه از بز و ماهی بیش از هر حیوان دیگری برای ادامه حیات بهره میبردند و به همین دلیل است که این دو حیوان بخش عمدهای از تصاویر به دست آمده در شهر سوخته را تشکیل میدهند. اما کشف جام سفالین با نقاشی متحرک ثبت شده روی آن، در میان سفال‌های این منطقه بی‌مانند است. این نقاشی، حرکت تصاویر را در کوتاه‌ترین زمان ممکن روی جامی با دهانه ای 8 سانتی متری نشان می‌دهد. در دیگر سفال‌های یافته شده در شهر سوخته نقوش متفاوتی دیده وجود دارد که برخی اوقات تکرار شده‌اند، اما حرکتی در آنها دیده نمی‌شود.

از نگاه باستان‌شناسان، این کشف نشان دهندهی آن است که مردمان شهر سوخته بسیار باهوش، هنرمند و در زمان خود پیشرو بوده‌اند. از این جام 10 سانتی‌متری که روی یک پایه استوار شده، برای نوشیدن استفاده می‌کردند.
محمدرضا کارگر با اشاره به این که به جز این شی و درفش شهداد، اشیا این نمایشگاه از هزارهی هفتم پیش از میلاد تا دوران قاجاریه قدمت دارند، اشیای نخبه‌ای هستند که تا کنون شرایط نمایش پیدا نکرده است، افزود : «ممکن است برخی از این اشیا در زمان کاوش به نمایش درآمده باشد اما جمع محدودی از آن‌ها دیدن کرده‌اند. با توجه به این که این نمایشگاه قرار است قبل از آغاز بازسازی موزه ایران باستان برگزار شود، تلاش کردیم تا مجموعه‌ای منحصر به فرد را ارایه دهیم.»

نمایشگاه «ده هزار سال تمدن و هنر ایران» قرار بود بهمن سال 85 برگزار شود که به دلیل آماده نشدن کاتالوگ نمایشگاه و شرایط برگزاری به سال 86 موکول شد. این نمایشگاه ساعت سه روز دوشنبه هفتم خردادماه در طبقهی دوم موزهی ایران باستان با حضور اسفندیار رحیم مشاعی رییس سازمان میراث فرهنگی و گردشگری و جمعی از میهمانان به طور رسمی افتتاح می‌شود.

نمایش تصویر پویا (متحرک) روی جام یافت شده از شهر سوخته
به خاطر حجم بالای عکس باید کمی درنگ کنید

+ نوشته شده در پنجشنبه دهم خرداد 1386ساعت 20:33 توسط ذکریا آقاپور |

اخبار هنری

آثار جديد محمود فرشچيان با پيشنهاد رايزن فرهنگي ايران در لندن،
در موزه «ويكتوريا و آلبرت» اين كشور به نمايش گذاشته مي‌شود

به گزارش سرويس نقاشي پايگاه خبري هنر ايران ،علي‌محمد حلمي رايزن فرهنگي جمهوري اسلامي ايران در لندن در ديدار با تيم استنلي مدير ارشد بخش خاورميانه و آسيايي موزه « ويكتوريا و آلبرت» پيشنهاد كرد نمايشگاهي از آثار محمود فرشچيان هنرمند پيشكسوت نگارگري ايران در اين موزه برپا شود.
رايزني فرهنگي كشورمان با اشاره به همكاري‌هاي موزه ملي ايران با موزه بريتانيا در برپايي نمايشگاه امپراطوري فراموش شده اظهار داشت: اكنون زمان كار مشتركي با موزه معتبر "ويكتوريا و آلبرت" فرا رسيده و براي شروع اين همكاري برگزاري نمايشگاهي از آثار جديد محمود فرشچيان نگارگر برجسته ايراني را پيشنهاد مي‌كنيم.
وي با ارائه دو جلد از آثار فرشچيان، به نمايشگاه‌هاي برگزار شده اين هنرمند در ساير كشورهاي جهان اشاره كرد و گفت: اين موزه، محل مناسبي براي نمايش آثار اين هنرمند بزرگ در لندن است.
تيم استنلي مدير بخش خاورميانه و آسيايي موزه نيز با تأكيد فعاليت موزه در زمينه نمايش آثار هنري مدرن پيشنهاد كرد آثار استاد فرشچيان به طور هم‌زمان با آثار مدرن يكي ديگر از هنرمندان ايراني به نمايش گذاشته شود.
وي در ادامه از برپايي نمايشگاهي از آثار دوره صفويه در اين موزه خبر داد كه در سال 2009 برگزار خواهد شد و همچنين همكاري با نهادهاي ذيربط در ايران براي هر چه بهتر برگزار شدن اين نمايشگاه را خواستار شد.
«استنلي» اهداف تاسيس اين موزه را جنبه آموزشي آن عنوان كرد و گفت: اين موزه با جمع‌آوري شاهكارهاي هنري از ساير نقاط جهان از اين طريق زمينه لازم براي آموزش انگليسي‌ها را فراهم آورد.
وي در پايان درباره تفاوت موزه "ويكتوريا و آلبرت" با موزه بريتانيا گفت: تاريخ آثار موجود در موزه «ويكتوريا و آلبرت» از قرون وسطي تا دوره معاصر است ولي آثار موجود در موزه بريتانيا مربوط به هزاره‌هاي قبل از ميلاد تا قرون وسطي است.
فرش معروف بقعه شيخ صفي‌الدين اردبيلي در اين موزه نگهداري مي شود.

در راستاي حمايت از حقوق مالكيت‌هاي معنوي
تشكيل بانك اطلاعاتي صنعتگران
فراخوان ثبت ابداع طرح و نقش توليدات صنايع دستي و هنرهاي سنتي

معاونت هنرهاي سنتي و صنايع دستي سازمان ميراث فرهنگي در راستاي حمايت از حقوق مالكيت‌هاي معنوي، مستندسازي صنايع دستي كشور و "تشكيل بانك اطلاعاتي صنعتگران"، فراخوان ثبت ابداع طرح و نقش توليدات صنايع دستي و هنرهاي سنتي را اعلام كرده است.

به گزارش سرويس صنايع دستي پايگاه خبري هنر ايران دراين فراخوان از كليه صنعتگران هنرهاي سنتي و صنايع دستي درخواست شده مشخصات طرح و نقش ابداعي خود به دبيرخانه معاونت هنرهاي سنتي و صنايع دستي ارسال كنند.

دراين فراخوان تصريح شده، مطالب ارسالي بايد شامل مشخصات كامل طرح و نقش (شامل نقوش بكار رفته درطراحي)، تاريخچه و منشا طرح و نقش، تاييديه سه نفر از اساتيد و يا كارشناسان مرتبط با موضوع در مورد نوآوري در طراحي و ارايه لوح فشرده از طراحي و نقش باشد.

هنرمندان و صنعتگران صنايع دستي مي‌توانند مشخصات آثار توليدي خود را به معاونت هنرهاي سنتي و صنايع دستي سازمان ميراث فرهنگي، صنايع دستي و گردشگري در ميدان وليعصر (عج) ارسال كنند.

محمدرضا بازغي :
ايجاد بستر مناسب براي حمايت از جلوه‌هاي فرهنگي، هنري و سنتي صنايع دستي ايران
ازاهداف اصلي برگزاري اين همايش است.

همايش "حقوق مالكيت‌هاي معنوي و صنايع دستي ايران"، ‪ ۳۰‬ارديبهشت در مركز آفرينش‌هاي كانون پرورش فكري تهران برگزار مي‌شود.

به گزارش سرويس صنايع دستي پايگاه خبري هنر ايران دبير همايش حقوق مالكيت‌هاي معنوي و صنايع دستي ايران در جمع خبرنگاران با اعلام اين مطلب افزود: اين همايش يك روزه با همكاري سازمان ميراث فرهنگي، صنايع دستي و گردشگري، معاونت هنرهاي سنتي و صنايع دستي اين سازمان، سازمان ثبت اسناد و املاك كشور، وزارت امور خارجه و سازمان جهاني مالكيت‌هاي فكري و معنوي برگزار مي‌شود.

"محمدرضا بازغي" اظهارداشت: ايجاد بستر مناسب براي حمايت از جلوه‌هاي فرهنگي، هنري و سنتي صنايع دستي ايران از جمله اهداف اصلي برگزاري اين همايش است.

وي گفت: اين همايش در قالب چهار نشست برگزاري مي‌شود كه در نشست اول از ‪ ۱۴‬صنعتگر و هنرمند نمونه هنرهاي سنتي و صنايع دستي كشور تجليل مي‌شود.

بازغي افزود: سه نشست ديگر اين همايش به طرح مباحث و سخنراني‌هاي مرتبط با موضوع و همچنين برگزاري جلسات پرسش و پاسخ اختصاص دارد.

به گفته وي، ‪ ۴۰‬مقاله براي ارايه دراين همايش به دبيرخانه ارسال شده كه از اين تعداد ‪ ۱۲‬مقاله براي ارايه در همايش انتخاب شده است.

مشاور معاونت هنرهاي سنتي و صنايع دستي افزود: "اهميت مظاهر فرهنگ عامه و دانش سنتي در صنايع دستي" و "نقش حقوق مالكيت‌هاي فكري در حمايت از صنايع دستي" محورهاي اصلي برگزاري اين همايش هستند.

وي تصريح كرد: شناسايي و معرفي صنايع دستي به عنوان پيش نياز خدمت، نظام داخلي حقوق مالكيت فكري براي حمايت از صنايع دستي و نظام بين‌المللي حقوق مالكيت فكري براي حمايت از صنايع دستي "از موضوعات و مباحث مورد نظر دراين همايش است.

بازغي گفت: از ديگر محورهاي مورد نظر دراين همايش مي‌توان به "مقررات بين‌المللي موجود براي حمايت و حفاظت از جنبه‌هاي فرهنگي و هنرهاي در صنايع دستي، تشكيل بانك اطلاعاتي جهت طبقه‌بندي حفظ و نظام‌مند نمودن دسترسي به مستندات مربوط به صنايع دستي و حمايت از طرح‌ها و هنرهاي سنتي" اشاره كرد.

وي افزود: اين همايش با حضور حدود ‪ ۵۰۰‬نفر از اساتيد، كارشناسان، هنرمندان ، صنعتگران و علاقه مندان به هنرهاي سنتي و صنايع دستي كشور برگزار مي‌شود.

به گفته دبير همايش، برپايي نمايشگاه نمونه‌هاي از توليدات صنايع دستي كشور و همچنين برپايي كارگاههاي نمادين توليدات صنايع دستي توسط هنرمندان از ديگر بخش‌هاي جنبي اين همايش است.

وي اظهارداشت: مراسم افتتاحيه همايش "حقوق مالكيت‌هاي معنوي و صنايع دستي ايران" با حضور مقامات و كارشناسان سازمان ميراث فرهنگي، صنايع دستي و گردشگري ، وزارت امور خارجه، قوه قضاييه، وزارت دادگستري و نمايندگان مجلس شوراي اسلامي برگزار مي‌شود.

مركز هنــرهای تجسمی حوزه هنری
اولين دوره مسابقات اینترنتی خود را
در زمينه نگارگری در 3 بخش تذهیب ،
گل و مرغ و مینیاتور برگزار مي كند

اولین دوره: مسابقـه نگارگری
به گزارش سرويس تجسمي پايگاه خبري هنر ايران ، مركز هنــرهای تجسمی حوزه هنری در راستای شناسایی هنـرمندان نگارگر و تقــدیر از آثار ارزشمند هنری مسابقه اینترنتی نگارگری را در 3 بخش الف-تذهیب ب-گل و مرغ ج-مینیاتور با شرایط و مقررات زیر برگزار مي نماید :‌

مقررات و شرایط ارسال آثار:
- ذکر مشخصات کامل ارسال کننده اثر شامل شماره تلفن و آدرس، جهت برقراری تماس الزامی است.
ـ آثار ارسالی می‌بایست با فرمت jpg و با دقت 100-DPI و حداکثر به اندازه A4 ارسال شود.
ـ آثار ارسالی توسط هیأتی متشكل از اساتید و صاحبنظران رشته نگارگری انتخاب و قضاوت خواهند شد.
ـ‌ اصل آثار منتخب پس از هماهنگی با هنرمندان جمع‌آوری و در نمایشگاه عرضه خواهند شد.
ـ آثار منتخب در مجموعه‌ای چاپ و منتشر می‌گردد.
ـ مهلت شركت در مسابقه تا پایان تیرماه 1386

جــوایــز :
به 3 اثر در هر بخش جوایزی شامل الف-سفر مطالعاتی، ب-جوایز نقدی، ج-شتراك نشریات تخصصی، اهدا خواهد شد.

علاقمندان مي توانند جهت كسب اطلاعات بيشتر به آدرس سایت www.tajasomi.com مراجعه و يا به آدرس info@tajasomi.com ايميل نمايند .

+ نوشته شده در دوشنبه هفتم خرداد 1386ساعت 19:59 توسط ذکریا آقاپور |

عشق از زبان بچه هاي ۴ تا ۸ ساله

گروهی از متخصصين در يك تحقيق سوالي را از گروهي كودك خردسال پرسيده بودند. پاسخهايي كه بچه ها دادند عميق ترو متفكرانه تر از تصورات بود. سوال اين بود معني عشق چيست؟

مارك - 6 ساله وقتي كسي شما رو دوست داره ، اسم شما رو متفاوت از بقيه مي گه . وقتي اون شما رو صدا مي كنه احساس مي كني كه اسمت از جاي مطمئني به زبون آورده شده.

بيلي - 4 ساله مادر بزرگ من از وقتي آرتروز گرفته نمي تونه خم بشه و ناخن هاش رو لاك بزنه پدر بزرگم هميشه اين كار رو براش مي كنه حتي حالا كه دستهاش ارتروز گرفتن ، اين عشقه.

زبكا - 8 ساله عشق موقعيكه دختره عطر مي زنه و پسره هم ادكلون، و دو تايي مي رن بيرون تا همديگر رو بو كنن.

كارل -5 ساله عشق وقتيه كه شما براي غذا خوردن مي رين بيرون و بيشتر سيب زميني سرخ شده خودتون رو مي دهيد به دوستتون بدون اينكه از اون انتظار داشته باشيد كه كمي از غذاي خودشو بده به شما.

كريستي - 6 ساله عشق يعني وقتي كه مامان من براي بابام قهوه درست مي كنه و قبل از اينكه بدش به بابا امتحانش مي كنه تا مطمئن بشه كه طعمش خوبه.

دني - 7 ساله عشق اون چيزيه كه لبخند رو وقتي كه خسته اي به لبت مياره .

تري - 4 ساله عشق وقتيه كه شما همش همديگه رو مي بوسيد بعد وقتي از بوسيدن خسته شديد هنوز دوست داريد با هم باشيد پس بيشتر با هم حرف مي زنيد. مامان و باباي من دقيقا اينجورين.

اميلي - 8 ساله عشق همون باز كردن كادوهاي كريسمسه به شرطي كه يه لحظه دست نگه داري و فقط با دقت گوش كني.

بابي - 7 ساله اگه مي خواهي دوست داشتن رو بهتر ياد بگيري ، بايد از دوستي كه بيشتر از همه ازش متنفري شروع كني.

نيكا 7 - ساله عشق اون موقعس كه تو به پسره مي گي كه از تي شرتش خوشت اومده ، بعد اون هر روز مي پوشتش.

نوئل - 7 ساله عشق مثل يه پيرزن كوچولو و يه پيرمرد كوچولو مي مونه كه هنوز با هم دوست هستن حتي بعد از اينكه همديگر رو خيلي خوب مي شناسن.

تامي - 6 ساله موقع تكنوازي پيانو ، من تنهايي روي سن بودم و خيلي هم ترسيده بودم . به تمام مردمي كه منو نگاه مي كردن نگاه كردم و بابام رو ديدم كه وول مي خوره و لبخند مي زد اون تنها كسي بود كه اين كار رو مي كرد. من ديگه نترسيدم.

كيندي 8 - ساله مامانم منو بيشتر از هر كس ديگه اي دوست داره چون هيچ كس ديگه اي شبها منو نمي بوسه تا خوابم ببره.

كلر - 6 ساله عشق اون موقعي هست كه مامان بهترين تيكه مرغ رو ميده به بابا.

الين - 5 ساله عشق زمانيه كه مامان، بابا رو خندان مي بينه و بهش ميگه كه هنوز هم از رابرت ردفورد خوش تيپ تره.

كريس - 7 ساله عشق وقتيه كه سگت مي پره بقلت و صورتت رو ليس مي زنه حتي اگر تمام روز تو خونه تنهاش گذاشته باشي.

مري آن- 4 ساله مي دونم كه خواهر بزرگترم منو خيلي دوست داره بخاطر اينكه تمام لباسهاي قديمي خودشو مي ده به من و خودش مجبور مي شه بره بيرون تا لباسهاي جديد بگيره.

لورن - 4 ساله وقتي شما كسي رو دوست داريد موقع حركت از مژه هاتون ستاره هاي كوچولويي خارج مي شن.

كارل - 7 ساله دوست داشتن اون وقتي هست كه مامان صداي بابا رو مي شنود ولي بنظرش چندش آور نميآد.

و بالاخره آخريش ؛ تو رقابتي كه هدفش پيدا كردن مسئول ترين بچه بوده ، پسر بچه 4 ساله اي برنده مي شه. همسايه ديوار به ديوار اين آقا پسر يك مرد مسن يود. اين آقا به تازگي همسر خودشون رو از دست داده بودند. پسر بچه وقتي پيرمرد رو تنها در حال گريه كردن ديده بوده به حياط خانه پيرمرد وارد مي شه و مي پره بقلش و همونجا مي مونه، وقتي مادرش ازش مي پرسه كه چي كار كردي؟ ميگه كه هيچي من فقط كمكش كردم تا راحت تر گريه كنه.

نظر شما راجع به جوابهاي بچه ها چيست؟

+ نوشته شده در یکشنبه ششم خرداد 1386ساعت 18:41 توسط ذکریا آقاپور |